Zgromadzenie Sióstr Najświętszego Serca Jezusa - Sacré Coeur

Zgromadzenie zostało założone w 1800r. w Paryżu przez św. Magdalenę Zofię Barat, zatwierdzone na prawie papieskim w 1826r. Jest to zgromadzenie zakonne habitowe. W Polsce na strój składa się: szara spódnica, biała lub szara bluzka, szary sweter lub żakiet oraz krótki, szary welon. Znakiem przynależności do Zgromadzenia, wspólnym dla wszystkich sióstr Sacré Coeur na całym świecie, jest krzyż i obrączka. Założycielka św. Magdalena Zofia Barat urodziła się 12 grudnia 1779r. we Francji w burgundzkim miasteczku Joigny położonym nad rzeką Yonne w rodzinie bednarza, właściciela winnicy. Ponieważ jako dziewczynka nie mogła uczęszczać do szkoły, uczyła się w domu pod kierunkiem swego starszego brata, profesora miejscowego kolegium, gorliwego kapłana i apostoła Serca Jezusa. Zdobyła niespotykane na ówczesne czasy u kobiet wykształcenie. Swobodnie posługiwała się językami starożytnymi i nowożytnymi, posiadała znajomość historii, literatury, astronomii, matematyki i botaniki. W wieku 21 lat stanęła na czele Zgromadzenia całkowicie poświęconego Sercu Jezusa i głoszącego Jego miłość. 21 grudnia 1802r. została przełożoną wspólnoty w Amiens. Funkcję przełożonej generalnej pełniła do końca życia. Wykazywała roztropność i stanowczość, łącząc je w swoim zarządzaniu i życiu osobistym z samodzielnością.

Potrafiła stworzyć życie wspólnotowe wypełnione radością i wzajemną miłością. W Amiens rozpoczął się charakterystyczny dla Sacré Coeur apostolat, realizowany w dwóch typach szkół, w pensjonatach dla dziewcząt i w szkołach eksternistycznych dla biednych dzieci. Matka Barat przez 50 lat podróżowała po całej Francji, potem po Europie, zakładając nowe wspólnoty, wyznaczając kierunki rozwoju i umacniając jedność. Zmarła w dzień Wniebowstąpienia Pańskiego 25 maja 1865r. w 1908r. została beatyfikowana, a 25 maja 1925r. kanonizowana. W roku śmierci założycielki Zgromadzenie liczyło 3539 zakonnic w 89 domach (w tym 64 domy w Europie). Obecnie Zgromadzenie ma swój dom generalny w Rzymie i liczy ponad 3600 zakonnic w 33 prowincjach, w 43 krajach na 5 kontynentach. Charyzmatem tego apostolsko-kontemplacyjnego Zgromadzenia jest kult Najśw. Serca Jezusa i praca wychowawcza. Siostry starają się odpowiadać na każde ludzkie cierpienie, a przez modlitwę i medytację doskonalą się duchowo. Poświęcają się misji duszpasterskiej i wychowawczej. Pracują w szkołach, prowadzą świetlice, aktywnie reagują na potrzeby współczesnego świata, m.in. opiekują się chorymi na AIDS. Pierwsze siostry przybyły do Polski do Lwowa z siostrą Pelagią Dziekońską na czele w 1843r. w 1857r. powstał dom w Poznaniu, a w 1901r. w Zbylitowkiej Górze koło Tarnowa. Dalsze klasztory założono w okresie międzywojennym: w Polskiej Wsi (1921) i Poznaniu (1933). W okresie II wojny światowej powstał dom w Warszawie (1941).

Kolejne powstały już w okresie powojennym: w Sosnowcu-Niwce, na warszawskim Ursynowie, w Markach, Gdyni, w Pyrach i następny dom w Warszawie. Od 1991r. polskie siostry pracują w Moskwie. Prowadzą Liceum w Pobiedziskach, aktywnie uczestniczą w działalności misyjnej, organizują rekolekcje i dni skupienia dla młodzieży. Przy Zgromadzeniu od 1989r. istnieje Związek Wychowanek Zgromadzenia Najśw. Serca Jezusa, którego celem jest formacja duchowa członkiń, popr5zez organizowanie spotkań, rekolekcji, pielgrzymek i wydawanie pisma "Glos Dawnych". Godło to dwa gorejące serca: Jezusa - zwieńczone krzyżem, naznaczone stygmatem przebicia i oplecione cierniową koroną oraz Maryi - przeszyte mieczem. Serca otaczają lilie tworząc krąg zwieńczony promienistym słońcem. Serce Jezusa nawiązuje do nazwy i duchowości Zgromadzenia, a serce Maryi przypomina, że siostry poświęciły się Niepokalanej. Lilie są znakiem czystości i pełni oddania. Słońce symbolizuje dobroć i potęgę Boga Ojca, który dla świata i Kościoła odkrył niezmierzone skarby łask zawarte w Sercu Syna.

Michał Nowakowski

 

powrót