Zgromadzenie Córek Bożej Miłości

Historia Zgromadzenia Córek Bożej Miłości sięga XIXw., kiedy nie było jeszcze ustawowo zorganizowanej opieki społecznej. Wiele kobiet i dziewcząt przybywało ze wsi do miast w poszukiwaniu pracy. Często stawały się ofiarami wyzysku. 21 listopada 1868r. Franciszka Lechner (ur. w 1833 w Edling w Bawarii) założyła w Wiedniu Zgromadzenie Córek Bożej Miłości, które zajmowało się nie tylko pośrednictwem pracy, ale przede wszystkim dbało o wykształcenie dziewcząt, udzielało im schronienia i pomocy. Założycielka jako podstawę duchowości dla nowego Zgromadzenia przyjęła Regułę św. Augustyna. Wcześniej F. Lechner przebywała w Zgromadzeniu Ubogich Sióstr Szkolnych De Notre Dame a od 1865r. w Ilanz w Szwajcarii podjęła współpracę z ks. Johannem Fidelem de Pozzo przy tworzeniu Dobroczynnego Stowarzyszenia Bożej Miłości.

W 1897r. Stolica Apostolska zatwierdziła Zgromadzenie. Franciszka Lehner w dużych miastach zakładała domy schronienia, kształcenia początkowego i zawodowego służą cych. Te zadania w zmienionych oko li cznościach Zgromadzenie spełnia do dziś, realizując charyzmat Zgromadze nia "Czynić miłość Bożą widzialną w świecie przez życie i pracę". Obecnie Córki Bożej Miłości pracują w Albanii, Ameryce Północnej, Anglii, Austrii, Boliwii, Bośni i Hercegowinie, Brazylii, Chorwacji, Czechach, Ekwadorze, Kosowie, Niemczech, Słowacji, Ugandzie, we Włoszech, na Węgrzech i w Polsce. Swoim życiem i pracą siostry pragną uczynić Bożą miłość widzialną w świecie. Apostolat obejmuje wychowanie i nauczanie dzieci i młodzieży, m.in. katechizację w szkołach, prowadzenie przedszkoli, burs dla studentek, działalność charytatywną, prowadzenie zakładów dla dzieci niepełnosprawnych oraz pomoc w duszpasterstwie parafialnym w charakterze kancelistek, organistek i opiekunek chorych. Siostry podejmują także duszpasterstwo powołaniowe. Hasło Zgromadzenia to "Wszytko dla Boga, dla biednych i dla naszego Zgromadzenia".

Program życia stoworzony przez założycielką ujmują określone cele: - żaden poranek bez szczerej modlitwy, - żadna praca bez dobrej intencji, - żadna radość bez wdzięcznego spojrze nia w górę, - żadna rozmowa bez pamięci o Wszechmogącym, - żadne cierpienie bez cierpliwości i poddania się woli Bożej, - żadna doznana przykrość bez pobła żliwości przebaczającej, - żaden popełniony błąd bez żalu, - żaden zauważony występek bez pobłaż liwego sądu, - żaden dobry uczynek bez pokory, - żaden potrzebujący bez jałmużny, - żaden cierpiący bez pociechy, - żaden wieczór bez rachunku sumie nia.

50 lat Córek Bożej Miłości w Krynicy W Polsce Zgromadzenie istnieje od 1885 r. Na świecie jest prawie 1400 sióstr, w tym blisko 250 Polek. Dom macie rzysty znajduje się w Wiedniu, a główny dom Polskiej Prowincji w Krakowie. Córki Bożej Miłości zaprosił w 1960r. do Krynicy ks. Franciszek Wojewoda, proboszcz uzdrowiska. Powierzył im parafialny pensjonat "Józefa". Siostry prowadziły kuchnię dla ubogich, pośrednictwo pracy, przyjmowały kuracjuszy. W latach 80-tych XXw. przeprowadziły się do własnego domu przy ul. Piłsudskiego. Aktualnie dom ten pełni funkcję rekolekcyjno-wypoczynkową. Siostry odbywają tu dni skupienia, przygotowują się do złożenia profesji, w ograniczonym zakresie przyjmują gości, którzy chcą tu spędzić kilka dni w atmosferze ciszy i spokoju. Piękna, duża kaplica ułatwia kuracjuszom modlitewne spotkanie z Bogiem. Ten dom to jedyna placówka Zgromadzenia w diecezji tarnowskiej. Pracuje w niej 5 sióstr. Posługę przełożonej wspólnoty pełni s. Sylwia Młynarczyk.

Michał Nowakowski

powrót