ŻEŃSKIE INSTYTUTY ŻYCIA KONSEKROWANEGO W DIECEZJI TARNOWSKIEJ

Zgromadzenie Sióstr Albertynek w Tylmanowej

Zgromadzenie Albertynek po wstało w Krakowie 15 stycznia 1891r. Zostało założone przez św. Brata Alberta Chmielowskiego w celu niesienia pomocy ludziom będącym w ostatecznej potrzebie, zarówno pod względem materialnym, jak i moralnym. Adam Chmielowski, późniejszy brat Albert, urodził się 20 sierpnia 1845 r. w Igołomi k. Krakowa. Miał troje rodzeństwa. W 1853 r. zmarł mu ojciec, a 6 lat później, w 1859 r. matka. W roku 1855 wstąpił do szkoły kadetów w Petersburgu, a następnie do gimnazjum im. Pankiewicza. W latach 186163 studiował w Instytucie RolniczoLeśnym w Puławach, gdzie zastał go wybuch powstania styczniowego. Jako ochotnik przyłączył się do powstania i w bitwie pod Mełchowem, 30 września 1863r. został ranny, skutkiem czego konieczna stała się amputacja lewej nogi. Odtąd będzie nosił protezę. W latach 186974 studiował w Akademii Sztuk Pięknych w Monachium oddając się twórczości malarskiej. Posiadał wielki talent malarski. Był jednym z prekursorów polskiego impresjonizmu.

Jako spuścizna jego twórczości malarskiej pozostało 61 obrazów olejnych, 22 akwarele i 15 szkiców rysunkowych. Spośród obrazów olejnych kilka jest o tematyce religijnej. Na szczególne wyróżnienie zasługuje obraz "Ecce Homo", przedstawiający Chrystusa umęczonego, w cierniowej koronie, ze sceny u Piłata. Na ubiczowanej piersi Chrystusa zarysowuje się duże serce. Brat Albert kochał ten obraz i prawie się z nim nie rozstawał. Na usilną prośbę abpa Szeptyckiego, metropolity greckokatolickiego we Lwowie, podarował mu ten największy skarb. Po śmierci arcybiskupa obraz został zabrany do muzeum we Lwowie. W 1978 r. po usilnych staraniach i poszukiwaniach udało się siostrom Albertynkom odzyskać ten obraz. Obecnie znajduje się w prezbiterium kościoła Ecce Homo w Krakowie, gdzie pod ołtarzem umieszczone są w trumnie relikwie św. Brata Alberta. 24 września 1880 r. Adam Cmielowski wstąpił do nowicjatu zakonu Jezuitów w Starej Wsi, by uświęcić się i, jak pisze: "święte rzeczy malować". Wkrótce jednak opuscił nowicjat i związał się z III Zakonem św. Franciszka z Asyżu. Za zgodą bpa Albina Dunajewskiego, 25 sierpnia 1887 r. w kaplicy Loretańskiej w kościele Ojców Kapucynów w Krakowie przywdział szary zgrzebny habit III Zakonu św. Franciszka i przyjął nowe imię: brat Albert. Stał się ojcem, opiekunem i bratem najbiedniejszych.

Rok później na ręce bpa Dunajewskiego złożył śluby zakonne, dając początek Zgromadzeniu Braci Albertynów, a w trzy lata później założył Zgromadzenie Sióstr Albertynek. Obydwa zgromadzenia miały służyć najbiedniejszym. Zmarł w Boże Narodzenie 1916 r., w przytulisku dla bezdomnych w Krakowie. 22 czerwca 1983 r. papież Jan Paweł II dokonał w Krakowie beatyfikacji Brata Alberta, a 6 lat później, 12 listopada 1989 r. ogłosił go świętym. Błogosławiona Siostra Bernardyna - współzałożycielka Zgromadzenia Sióstr Albertynek Brat Albert myślał o zorganizowaniu opieki nad bezdomnymi kobietami. Modlił się, by Bóg przysłał mu pomocnice do tego dzieła. 15 stycznia 1891 r. siedem pierwszych Albertynek otrzymało szary habit i rozpoczęło ofiarną służbę biednym. W 1902 r. Brat Albert mianował pierwszą przełożoną generalną. Została nią siostra Bernardyna Maria Jabłońska, mająca wtedy 24 lata. Urodziła się 5 sierpnia 1878 r. w Pizunach na terenie dzisiejszej diecezji zamojskolubaczowskiej. Kochała modlitwę i ciszę, odznaczała się szczególnym nabożeństwem do Eucharystii oraz niezwykłą dobrocią serca.

Początkowo pod okiem Brata Alberta, a po jego śmierci sama przez 24 lata kierowała Zgromadzeniem, dla którego napisała konstytucje zakonne, nadając mu stabilizację prawną. Zmarła w 1940 r., zostawiając prawie 500 sióstr pracujących w 57 placówkach. 6 czerwca 1997 r. Jan Paweł II dokonał jej beatyfikacji w Zakopanem. Albertynki realizują charyzmat Za łożyciela poprzez niesienie pomocy naj uboższycm i najnieszczęśliwszym bliźnim. Kierują się słowami św. Brata Alberta: "Trzeba być dobrym jak chleb" i bł. Siostry Bernardyny: "Czyńcie dobrze wszystkim". Miejscami ich posługi są: przytuliska otwarte dla bezdomnych, domy opieki dla osób starszych i samotnych, domy pomocy społecznej dla dorosłych i dzieci, świetlice i ochronki dla dzieci z rodzin wielodzietnych i dysfunkcyjnych, hospicja dla terminalnie chorych, domy księży emerytów, kuchnie dla głodnych, domy samotnej matki i placówki parafialne. Pracują na terenie Polski i poza jej granicami: w Anglii, Argentynie, Boliwii, Rosji, na Słowacji, w USA, na Ukrainie, we Włoszech i w Watykanie. Albertynki w diecezji tarnowskiej należą do Prowincji Południowej z siedzibą w Krakowie. Mają swoje domy w: Borzęcinie Dolnym, Jadownikach Mokrych, Grywałdzie k. Krościenka nad Dunajcem, Tarnowie i Tylmanowej. Albertynki w Tylmanowej pracują od 1963 r.

Obecnie jest ich cztery. S. Emilia jest organistką, prowadzi w parafii scholę dziewczęcą i chór parafialny. S. Ryszarda, zakrystianka, dba o wstrój i dekorację w kościele, s. Kamila prowadzi zajęcia z dziećmi korzystającymi ze świetlicy w domu Sióstr oraz prowadzi spotkania z Dziewczęcą Służbą Maryjną. Przełożoną domu jest s. Estera, która pracuje jako katechetka w miejscowej szkole. W kaplicy domowej Sióstr znajdują się relikwie św. Brata Alberta i bł. Siostry Bernardyny.

Michał Nowakowski

 

powrót