Z wizytą u Świętej Rodziny

Kim była Miriam - narzeczona Józefa

Była młodą dziewczyną, miała około 15 lat. Według żydowskiego prawa był to odpowiedni wiek do zamążpójścia. Małżeństwa wówczas zawierano młodo, aby pozostawić po sobie liczne potomstwo. Ta młoda żydowska dziewczyna nie odgrywała żadnej roli w życiu społecznym, kulturalnym czy politycznym swojej epoki. Nie spełniała oczekiwań stawianych bohaterom powieści. Ta młoda dziewczyna miała odwagę oznajmić: "Oto bowiem błogosławić mnie będą wszystkie pokolenia". Od początków chrześcijaństwa Maryję sławi się w najrozmaitszy sposób i we wszystkich niemal językach. Już w XIIw. św. Bernard nazwał Ją: "Centrum świata, wydarzeniem wszechczasów".

Ojczyzna naszych przyjaciół - Jezusa, Maryi i Józefa To Palestyna.

Jej nazwa wywodzi się od starotestamentowych Filistynów. Jest zadziwiająco mała, położona na południowowschodnim krańcu Morza Śródziemnego. Rozciąga się na przestrzeni ok. 240 km z północy na południe. Wzdłuż biegu rzeki Jordan, która płynie przez jezioro Galilejskie ku Morzu Martwemu na południu. Ewangelie podają, że podróżowano wówczas pieszo, dlatego odległości jakie przemierzano wydają się nam znacznie większe niż w rzeczywistości. Miasto Nazaret (Galilea) leżące na północy znajduje się ok. 140 km od Jerozolimy (Judea), a Betlejem od Jerozolimy dzieli zaledwie 8 km. O życiu Świętej Rodziny dowiadujemy się nie tylko z kart Ewangelii, ale także ze źródeł archeologicznych. Odkrywają one ruiny wielowiekowych budowli,co pomaga poznać ówczesne zwyczaje, kulturę i architekturę. Cennym źródłem informacji jest cywilizacja orientalna, nieznacznie zmieniona od wieków. Domy, stroje, narzędzia, żywność, zwyczaje społeczne nie uległy zmianie.

Co pojawiało się na stole w Nazarecie

Klimat miał ogromny wpływ na plony i roślinność - a zatem na to co mogło znaleźć się na stole. 2000 lat temu tereny te pokrywały lasy i tarsowe winnice. Rodziny palestyńskie zapewne uprawiały ogródki warzywne, pszenicę, jęczmień, proso, soczewicę, len, ... Źródła historyczne, jak również komentarze zawarte w Biblii informują nas jakie było menu tamtych czasów. Zwykle spożywano trzy posiłki: skromne śniadanie, w porze obiadowej na stole pojawiała się zupa z dodatkiem mięsa, mięty, gorczycy i anyżku. Kolacja stanowiła główny posiłek dnia. Używano chleba wyrabianego z jęczmienia lub soczewicy w postaci płaskich okrągłych placków. Chleb Maryja wypiekała sama. Za piec służył pokryty gliną otwór w ziemi, albo kamienne naczynie. Mięso jadano rzadko - jeżeli już to baraninę lub wołowinę. Rarytasem była ryba złowiona w jeziorze Genezaret marynowana lub suszona. Prawdopodobnie do jedzenia używano drewnianych łyżek, lub posługiwano się rękoma. Ulubionym napojem było kozie mleko i wino, przechowywane w chłodnej piwnicy w bukłakach z koziej skóry.

Wymogi ówczesnej mody Jezus i św.

Józef zgodnie z ówczesnym zwyczajem nosili trzy rodzaje odzieży. W kraju o tak łagodnym klimacie nie było potrzeby więcej. Najpierw nakładano płótno przypominające nocną koszulę. Kiedy kilku apostołów łowiło ryby w jeziorze Galilejskim odziani w płótno mówiono, że są "prawie nagimi". Na płótno nakładano długą, zapinaną na guziki tunikę. Szeroka przepaska w talii i długie rękawy nadawały całości ładną linię. Trzecią zakładaną na wierzch częścią garderoby był płaszcz. Służył on także do przykrywania się podczas snu. Na Wschodzie, pojawienie się publicznie bez nakrycia głowy świadczyło o braku szacunku wobec innych.. Jezus i św. Józef nakrywali głowy zwojem formowanym z długiej chusty. Nosili brody i długie włosy, tak jak powszechnie przedstawiani są na obrazach. Za obuwie służyły sandały na drewnianej lub skórzanej podeszwie z przymocowanymi rzemieniami lub buty kryte. Buty i sandały przeznaczone były do użytku poza domem, toteż zostawiano je przed wejściem. Strój kobiety w owym czasie przypominał nieco ubranie męskie. Elementem wyróżniającym był duży biały welon noszony tylko w miejscach publicznych.

W domu w Nazarecie

Domy w Nazarecie były do siebie podobne. Dom Świętej Rodziny był prawdopodobnie zbudowany z bloków wapiennych połączonych wapienną zaprawą. Składał się przynajmniej z jednego pokoju na piętrze, znajdującego się ponad pokojem położonym na parterze. Wchodziło się do niego po kamiennych schodach z zewnątrz budynku. Pokój na parterze służył do przechowywania sprzętu, bowiem rzemieślnicy tacy jak św. Józef pracowali przed domem. Główny pokój położony był na piętrze. Nie było tam okien, urządzony był nader skromnie. U drzwi znajdowało się palenisko, na którym gotowano potrawy, a dym wydostawał się na zewnątrz. Na półce wzdłuż ścian leżały zwinięte maty, które na noc rozkładano na podłodze, by służyły za posłanie. Z sufitu zwisała oliwna lampka, pod nią stał stół i krzesła. Tu cała Trójka spożywała posiłki. Dach domu był płaski, na który z zewnątrz prowadziły schody. Tu Święta Rodzina spędzała czas na modlitwie i rozmowie. Św. Józef jako stolarz należał do szanowanej klasy rzemieślniczej, jednak Święta Rodzina nie była zbyt bogata. Świadczy o tym ofiara złożona w świątyni w postaci gołąbków.

Maria Kojs

powrót