ZGROMADZENIE DUCHA ŚWIETEGO CSSp

W kwietniu 1991 r. przybyli do Zbyszyc pierwsi ojcowie CSSp: o. Stanisław Wojtko, o. Tadeusz Kud oraz brat Hieronim Majka. Ówczesny prowincjał, o. Tadeusz Michalski wystąpił z prośbą do ordynariusza tarnowskiego o umożliwienie pracy duszpasterskiej CSSp na trenie diecezji. 25 czerwca 1991 r. utworzono nowy dom zakonny, a o. Jan Popa objął obowiązki proboszcza w Zbyszycach. Do głównych zadań ojców należy duszpasterstwo w para.i, opieka Domem Pomocy Społecznej, rekolekcje i akcje powołaniowe, opieka nad grupami oazowymi, nad Katolickim Stowarzyszeniem Młodzieży. Dom prowincjonalny ojców znajduje się w Bydgoszczy. Zakon ma wiele placówek misyjnych w całym świecie. Wydaje dwumiesięcznik „Posłaniec Ducha Świętego” w pięknej szacie gra.cznej. Pismo zawiera wywiady z misjonarzami, stałą katechezę o Duchu Świętym, reportaże, felietony i listy od misjonarzy. CSSp zostało założone przez Klaudiusza Poullard des Places w 1703 r.

Od początku swego istnienia zasłynęło szczególnym nabożeństwem do NPNMP. Młody Klaudiusz przyjaźnił się w czasach szkolnych z nieco starszym od siebie Ludwikiem Grignion de Montfort. Jako uczniowie OO. Jezuitów w Kolegium św. Tomasza Becketa w Rennes snuli marzenia o misjach wśród najuboższych, rozważali swoje projekty dotyczące założenia zgromadzeń zakonnych. Ludwik, po ukończeniu seminarium w Saint- -Sulpice w Paryżu został wyświęcony na kapłana w 1700 r. Klaudiusz jeszcze jako kleryk zgromadził 12 seminarzystów, których nie stać było na opłacenie kosztów pobytu w seminarium i 27 maja 1703 r., w uroczystość Zesłania Ducha Świętego zainicjował powstanie Seminarium Świętego Ducha. Dało to początek nowej wspólnocie zakonnej, którą nazwano zgromadzeniem Ducha Świętego, zajmującej się kształceniem ubogich kleryków i prowadzeniem misji wśród najuboższych. Ks. Ludwik założył Stowarzyszenie Maryi, Bractwo św. Gabriela oraz Zgromadzenie Córek Mądrości. Ludwik porównywany jest do św. Bernarda – „Doktora Niepokalanego Serca Maryi”, zaszczepił w sercu Klaudiusza całkowite poświęcenie się Niepokalanej. W jednym z listów św. Ludwika czytamy: „Odczuwam wielkie pragnienie, by uczyć kochać naszego Pana i Jego Świętą Matkę, pragnienie, by w sposób prosty i ubogi pójść nauczać biednych na wsi katechizmu, wzbudzać u grzeszników pobożność do Najświętszej Dziewicy. Maryja umocniła przymierze tych wielkich kapłanów i łączyła ich dzieła.

Wybuch Rewolucji Francuskiej, obalenie tronu, budziły obawy co do przyszłości instytucji religijnych. Mało było kapłańskich powołań. Maryja uratowała CSSp dzięki Franciszkowi Libermannowi, Żydowi, który w wieku 24 lat w Wigilię Bożego Narodzenia 1826 r. przyjął chrzest. Odznaczał się potem głęboką duchowością Maryjną. 25 września 1841 r. założył w Sanktuarium MB Zwycięskiej w Paryżu Stowarzyszenie Niepokalanego Serca Maryi. W 1848 r. nastąpiła połączenie Seminarium Św. Ducha z tym Stowarzyszeniem. Libermann przyjaźnił się z proboszczem przy Kościele MB Zwycięskiej w Paryżu, ks. Dufrische – Desgenettes. Ten kapłan w 1836r. poświęcił swoją para.ę Sercu Matki Boga i założył przy swym kościele Bractwo Najśw. i Niepok. Serca Maryi. To wpłynęło na ożywienie kościoła, zwiększyła się liczba wiernych, a do bractwa zapisywało się tysiące członków. Na wieść o nadzwyczajnych łaskach płynących z kościoła MB Zwycięskiej pap. Grzegorz XVI podniósł Bractwo Najśw. i Niepok. Serca Maryi do godności arcybractwa w 1838 r. Pierwsze wzmianki o istnieniu tego arcybractwa w Polsce datuje się na 1841 r. przy kościele św. Anny w Warszawie. Zgromadzenie Ducha Świętego, pod opieką Niepokalanego Serca Maryi szerzy w świecie kult Ducha Świętego i Niepokalanego Serca Maryi.

Michał Nowakowski

powrót