Syberia – kraina piękna, tajemnicza i nieznana

W dniach od 8 grudnia do 7 stycznia 2007 roku w sali widowiskowej przy Parafii NSPJ prezentowana była wystawa, na którą zapraszali Związek Sybiraków Od dział w Nowym Sączu i Zespół Szkół nr 2 im. Sybiraków w Nowym Sączu.

Dlaczego w tej parafii zdecydowano się na prezentację?

Powodów było kilka. Po pierwsze właśnie na terenie tej parafii na osiedlu Stara Kolonia przy ulicy Podhalańskiej mieści się Szkoła im. Sybiraków, po drugie tutaj mieszka jedna z liczniejszych grup nowosądeckich Sybiraków tych, którzy pozbawieni zostali dzieciństwa i jako kilkuletnie dzieci wraz ze swoimi rodzicami zostali zesłani w czasie II Wojny Światowej na katorgę tylko za to, że byli Polakami. Po trzecie z tego właśnie kościoła po uroczystej mszy świętej już od dwóch lat w kwietniowe rocznice wywózki Sądeczan na Sybir oraz rocznicy nadania Szkole im. Sybiraków odbywa się „Nowosądecki Marsz Pamięci Sybiraków”. I powód najważniejszy. Według dzisiejszych badań historyków, politologów, socjologów blisko 90% naszego społeczeństwa nie wie co to był Sybir, co oznaczają słowa „nieludzka ziemia”, co Polacy w czasie ostatniej wojny światowej przeżyli, w tym też również Sądeczanie - Sybiracy. Ci którzy przeżyli piekło Sybiru przez wiele lat nie mogli nic na ten temat mówić, wiedzieli o ich tragicznych losach tylko najbliżsi. I dlatego chcemy Wam drodzy Sądeczanie – parafianie NSPJ przybliżyć troszeczkę prawdziwej historii, przez długie lata tak skrywanej. Wystawa została zorganizowana z inicjatywy parafianki - Sybiraczki Alicji Barańskiej, i jej syna Jacka Barańskiego. Od przeszło ponad dwóch lat współpracuje ona z misjonarkami Panią Barbarą Ziębą i Izabelą Bronikowską. Obie one są aktywnymi działaczkami kościoła na Syberii i działają przy kościele Matki Bożej Różańcowej w Puławach. Pani Barbara Zięba jak też i Izabela Bronikowska są autorkami wielu artykułów zamieszczonych w książkach „Listy z Syberii”. Artykuły te szeroko opisują działalność kościoła na Syberii. Życie ludzi ujęte we wszystkich przejawach – walkę Polaków o przetrwanie oraz piękno syberyjskiej przyrody. To dzięki tym paniom zostały udostępnione materiały zamieszczone w pierwszej części wystawy. Autorami zdjęć z wystawy z Puław są: Marek Dec, Natalia Galetkina, Juliana Gustawska, Krzysztof Kowal, Mariusz Rodak, Józef Wącławik i Barbara Zięba świecka misjonarka działająca w Irkucu. Druga część wystawy przybliża działalność Związku Sybiraków na terenie naszego miasta jak również działalność Szkoły, która za patrona przyjęła imię Sybiraków.

Działalność Kościoła katolickiego w Irkucku na Syberii

Kościół Katolicki przywędrował na Syberię w XVIII wieku wraz z popowstańczymi zesłańcami z ziem polsko – litewskich. Z biegiem lat stał się coraz bardziej wielonarodowy i zasilany także przez dobrowolnych przesiedleńców. Istniejąca od początku XIX wieku pierwsza parafia katolicka w Irkucku została zlikwidowana w czasach władzy sowieckiej i odrodziła się w 1991 roku. Jej proboszczem został ks. Ignacy Pawlus. W 1999 roku parafia w Irkucku weszła w skład Apostolskiej Administratury przekształconej w 2002 roku w Diecezję św. Józefa ze stolicą w Irkucku. Jej pierwszym ordynariuszem został bp. Jerzy Mazur. W roku jubileuszowym zbudował on Katedrę i ustanowił w niej parafię, która prezentowana jest na wystawie. Wystawa prezentuje 4 ostatnie lata działalności Katedry w Irkucku. Wybrane zdjęcia ilustrują działalność Katedry w Irkucku - duszpasterską, socjalną, ewangelizacyjną i charytatywną. Nędza społeczeństwa na Syberii rodzi morze potrzeb socjalnych, w których zaspokojeniu stara się uczestniczyć w jakimś stopniu także parafia katedralna. Caritas rozdaje odzież potrzebującym, dokarmia irkuckie dzieci ulicy, prowadzi zajęcia i wspiera materialnie szpitale dziecięce (onkologiczny, gruźliczy, dla dzieci zakażonych HIV), domy dziecka oraz hospicjum dla dorosłych. Współpracuje intensywnie z wieloma organizacjami państwowymi i społecznymi gotowymi do dialogu i wspólnego poszukiwania rozwiązań. Jest to jeden z głównych kierunków pracy Diecezji św. Józefa na Syberii, realizowany w wielu miatach, zwłaszcza przez niektóre zgromadzenia zakonne.

Na terenie parafii odbywają się również spotkania osób uzależnionych: pracuje grupa Anonimowych Alkoholików, Anonimowych Narkomanów, Al-Anon oraz grupa terapeutyczna dla członków rodzin z problemem alkoholowym lub narkomanią. W pomieszczeniach parafii funkcjonuje także społeczny, jedyny w Irkucku, uzależniony telefon zaufania. Alkoholizm i narkomania są najważniejszymi problemami społecznymi, źródłem niezliczonych nieszczęść, bezdomności, rozbicia rodzin, chorób społecznych, psychicznych, cielesnych oraz upadku moralnego. Fundamentalną przyczyną, obok skłonności genetycznych i okoliczności socjalnych, jest prawdopodobnie pustka duchowa, brak celów i wartości życiowych. Ten problem jest najważniejszym zadaniem i kierunkiem duszpasterskim Kościołów w Rosji, otwartym nie tylko na katolików, ale na całe społeczeństwo. Dlatego parafia utrzymuje kontakty z kilkoma ośrodkami dla narkomanów i z wieloma społecznymi i państwowymi organizacjami związanymi z tym tematem.'

Parafia katedralna prowadzi działalność na polu kultury. Wiele razy do roku odbywają się koncerty organowe i chórowe otwarte dla słuchaczy z całego miasta. Występują najlepsi irkuccy artyści, a także parafialny chór „Ave Maryja”. Kilka razy do roku młodzież prezentuje przygotowane przez siebie inscenizacje teatralne, oglądane nie tylko przez widzów w katedrze, ale także w domach dziecka i w szpitalach. Parafia katedralna Niepokalanego Serca Najświętszej Maryi Panny w Irkucku prowadzi działalność wśród dzieci, mło dzieży i dorosłych. Na zajęciach „szkółki niedzielnej” w pięciu grupach katechetycznych spotykają się przedszkolaki i uczniowie. Funkcjonuje też chór dziecięcy. W kilku grupach dla dorosłych prowadzone są zajęcia przygotowujące do sakramentów chrztu (katechumennat trwa około roku), bierzmowania oraz do spowiedzi i komunii. Te ostatnie spotkania przeznaczone są dla osób ochrzczonych w dzieciństwie lub wiele lat temu, żyjących jednak dotychczas bez kontaktu z Kościołem i nie korzystających z sakramentów. Najczęściej są to ludzie ochrzczeni przez babcie-katoliczki w czasach najsroższych komunistycznych prześladowań, lub ochrzczeni kiedyś w Kościele Prawosławnym.

Wyrażają teraz chęć poznawania wiary, włączenia się w Kościół Katolicki i pełnego życia sakramentami. W ciągu tygodnia odbywają się też spotkania dla młodzieży, pokazy filmów religijnych w „kinie parafialnym” oraz zajęcia kursu biblijnego. Parafialna młodzież i dzieci mają możliwość korzystać w ciągu roku, a zwłaszcza w wakacje z wyjazdów nad Bajkał organizowanych przez duszpasterzy. Syberia, to również przepiękna przyroda. W sercu Diecezji św. Józefa znajduje się Bajkał – najgłębsze jezioro świata (1637 m), zawierające 20 % światowych zasobów słodkiej wody. Otoczone jest górami, z których spływa 336 rzek. Wypływa z niego tylko jedna rzeka Angara, która wpada do Jeniseja i wraz z nim zmierza do Oceanu Lodowatego. Na Bajkale znajduje się około trzydziestu wysp, a największa z nich Olchon, uważana jest za duchowe serce Buriacji. Około 150 km od Irkucka położona jest polska wioska Wierszyna. Została założona przez polskich dobrowolnych emigrantów w początkach XX wieku.

Przybyli oni tutaj w poszukiwaniu ziemi i lepszych warunków do życia niż na terenach zaboru rosyjskiego. Mieli być Polacy właścicielami ziemi położonych niedaleko Irkucka, a okazało się, że byli nimi Buriacy i to właśnie z nimi dzielili swój los Polacy - żyli zresztą zgodnie. Polacy domagali się od administracji carskiej zgody na wybudowanie kościoła i otrzymali ją. Drewniany polski kościółek we wsi Wierszyna został odbudowany przez przesiedleńców i odnowiony w dziewięćdziesiątych latach XX wieku. Dwa razy w miesiącu przyjeżdża tutaj z Irkucka ks. Ignacy by służyć wiernym sakramentami. Chociaż wioska liczy ponad 80 lat Polacy zamieszkujący w niej zachowali wiarę przodków i ojczystą mowę. Obecnie proboszczem kościoła w Irkucku jest ks.Włodzimierz Siek. W czasie pielgrzymki do Rzymu ks. bp. Jerzy Mazur pierwszy ordynariusz Diecezji św. Józefa ze stolicą w Irkucku przybliżył historię kościoła katolickiego na Syberii naszemu ukochanemu Ojcu Świętemu Janowi Pawłowi II, a On patrząc na mapę diecezji z zachwytem wypowiedział te słowa „Ależ wielka ta diecezja”.

 

cdn. Sybiraczka - Parafianka Alicja Barańska

powrót